Manifest

Naszym celem jest zapewnienie dostępu do ciekawych oraz unikatowych filmów wszystkim zainteresowanym. Strona ma charakter niekomercyjny i nie pobieramy od nikogo żadnych opłat. Wychodzimy naprzeciw zapotrzebowaniom, ponieważ obecnie panuje deficyt stron internetowych z ciekawymi filmami.

Mimo likwidacji Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk w 1989 roku w Polsce nadal dochodzi do ograniczania swobód obywatelskich w zakresie wolności wyrażania poglądów i twórczości artystycznej. Zmieniła się forma: miejsce oficjalnej cenzury prewencyjnej zajęła nieoficjalna cenzura represyjna, posługująca się naciskiem ekonomicznym, prawnym lub administracyjnym do tłumienia, zatrzymywania eliminowania tych dzieł sztuki i wypowiedzi, które nie są zgodne z ideologią polityczną, normami obyczajowymi, doktrynami religijnymi bądź polityką korporacyjną.

Korzystamy z wolności korzystania z dóbr kultury, które są prawem człowieka zapisanym w Powszechnej Deklaracji: "Każdy człowiek ma prawo do swobodnego uczestniczenia w życiu kulturalnym swojej społeczności, do korzystania ze zdobyczy kultury, do uczestniczenia w postępie nauki i do korzystania z jej dobrodziejstw".

Inicjatywa jest całkowicie niekomercyjna, nie przynosi dochodów, nie wyświetlamy dla Was reklam - w imię dobra społecznego.

 

Post Mortem

Post Mortemgatunek: Dramat
kraj: Niemcy / Meksyk / Chile
reżyseria: Pablo Larrain
rok produkcji: 2010
czas trwania: 98 minuty
język: polski lektor

Druga, po filmie „Tony Manero”, część trylogii Pablo Larraina przedstawiająca zagmatwane historie jednostek na tle dyktatury generała Pinocheta w Chile. Film był prezentowany na festiwalach w Wenecji i San Sebastian w 2010 roku, polska premiera odbyła się na 6. Festiwalu Filmy Świata Ale Kino!

55-letni Mario (Alfredo Castro) pracuje w kostnicy, gdzie spisuje raporty z sekcji zwłok. Życie samotnego Mario to potworna rutyna – codziennie po pracy wraca do pustego domu, je kolację, czyta książki lub wybiera się na pokaz burleski. Jest rok 1973, w kraju dochodzi właśnie do zamachu stanu, lecz Mario zajmują erotyczne fantazje o sąsiadce Nancy, tancerce kabaretowej. Pewnego dnia kobieta znika bez śladu. Kiedy żołnierze dokonują brutalnej rewizji w jej mieszkaniu, Mario dowiaduje się, że jej ojciec i brat zostali aresztowani. Obaj byli aktywnymi działaczami ruchu komunistycznego. Przerażony mężczyzna rozpoczyna desperackie poszukiwania kochanki.

Chilijska kinematografia odnosi coraz większe sukcesy. Reżyserzy tacy jak Sebastian Silva czy właśnie Pablo Larrain z głośnym filmem „Tony Manero” to prawdziwe rewelacje ostatnich lat. Larrain po raz drugi pokazuje losy zmarginalizowanych jednostek na tle historycznych wydarzeń. Wojna domowa obnaża w ludziach najgorsze cechy, a „Post mortem” staje się fascynującym studium upadku ludzkiej kondycji. Inspiracją do filmu była prawdziwa historia Mario Cornejo, który wraz ze sztabem znanych lekarzy uczestniczył w autopsji prezydenta Chile Salvadora Allende.