Manifest

Naszym celem jest zapewnienie dostępu do ciekawych oraz unikatowych filmów wszystkim zainteresowanym. Strona ma charakter niekomercyjny i nie pobieramy od nikogo żadnych opłat. Wychodzimy naprzeciw zapotrzebowaniom, ponieważ obecnie panuje deficyt stron internetowych z ciekawymi filmami.

Mimo likwidacji Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk w 1989 roku w Polsce nadal dochodzi do ograniczania swobód obywatelskich w zakresie wolności wyrażania poglądów i twórczości artystycznej. Zmieniła się forma: miejsce oficjalnej cenzury prewencyjnej zajęła nieoficjalna cenzura represyjna, posługująca się naciskiem ekonomicznym, prawnym lub administracyjnym do tłumienia, zatrzymywania eliminowania tych dzieł sztuki i wypowiedzi, które nie są zgodne z ideologią polityczną, normami obyczajowymi, doktrynami religijnymi bądź polityką korporacyjną.

Korzystamy z wolności korzystania z dóbr kultury, które są prawem człowieka zapisanym w Powszechnej Deklaracji: "Każdy człowiek ma prawo do swobodnego uczestniczenia w życiu kulturalnym swojej społeczności, do korzystania ze zdobyczy kultury, do uczestniczenia w postępie nauki i do korzystania z jej dobrodziejstw".

Inicjatywa jest całkowicie niekomercyjna, nie przynosi dochodów, nie wyświetlamy dla Was reklam - w imię dobra społecznego.

 

Pamiętnik z Kisangani

kisangani_diaryKraj: Francja/Austria
Rok produkcji: 2005
Czas trwania: 45 minut
Język: polski lektor

Wstrząsający dokument o ludzkim okrucieństwie. Reżyser, Hubert Sauper, udał się z kamerą do „jądra ciemności” – ogarniętego wojennym szaleństwem Zairu, w którym przebywali uciekinnierzy z Rwandy. Filmując obozy dla uchodźców ukryte w dżungli, miejsca masakr (które miały miejsce tuż przed jego przybyciem) pokazuje nam przerażającą stronę rzeczywistości. Jeden z krytyków powiedział po seansie, że czuł się, jakby oglądął relację na żywo z nazistowskich obozów koncentracyjnych.

„Dlaczego Hutu i Tutsi wzajemnie się zabijają? Kim są ofiary, a kim Ci, którzy naprawdę tę wojnę wywołali? Ten film nie dostarczy odpowiedzi na te pytania. To nie będzie kolejne spojrzenie białego człowieka na czarną Afrykę. W filmie Sauper’a kamera ograniczy się do pokazania jak bardzo człowiek może być okrutny” – Jean Rouch.