Manifest

Naszym celem jest zapewnienie dostępu do ciekawych oraz unikatowych filmów wszystkim zainteresowanym. Strona ma charakter niekomercyjny i nie pobieramy od nikogo żadnych opłat. Wychodzimy naprzeciw zapotrzebowaniom, ponieważ obecnie panuje deficyt stron internetowych z ciekawymi filmami.

Mimo likwidacji Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk w 1989 roku w Polsce nadal dochodzi do ograniczania swobód obywatelskich w zakresie wolności wyrażania poglądów i twórczości artystycznej. Zmieniła się forma: miejsce oficjalnej cenzury prewencyjnej zajęła nieoficjalna cenzura represyjna, posługująca się naciskiem ekonomicznym, prawnym lub administracyjnym do tłumienia, zatrzymywania eliminowania tych dzieł sztuki i wypowiedzi, które nie są zgodne z ideologią polityczną, normami obyczajowymi, doktrynami religijnymi bądź polityką korporacyjną.

Korzystamy z wolności korzystania z dóbr kultury, które są prawem człowieka zapisanym w Powszechnej Deklaracji: "Każdy człowiek ma prawo do swobodnego uczestniczenia w życiu kulturalnym swojej społeczności, do korzystania ze zdobyczy kultury, do uczestniczenia w postępie nauki i do korzystania z jej dobrodziejstw".

Inicjatywa jest całkowicie niekomercyjna, nie przynosi dochodów, nie wyświetlamy dla Was reklam - w imię dobra społecznego.

 

Jutro

jutrorok produkcji: 2012
kraj: Rosja
reżyser: Andriej Grjazew
język: polski lektor

Jak zabrać się za wywrócenie samochodu policyjnego? Czy należy go wolno rozhuśtać, czy raczej podważyć z boku? Artyści z anarchistycznej rosyjskiej grupy Voina musieli rozwiązać ten problem w jednym ze swoich spektakularnych miejskich performance’ów. Prowokacja i dywersja są w rękach bojówkarzy z Voiny całkiem skuteczną bronią w walce z autorytarnym, skorumpowanym systemem politycznym.

O grupie jest głośno zarówno w Rosji, jak i w międzynarodowym obiegu artystycznym (współtworzyli z Arturem Żmijewskim tegoroczne berlińskie Biennale). Jednak nie wolno zapomnieć, że Voina funkcjonuje na ulicy, poza bezpiecznym terenem sztuki i ich partyzanckie, bezpośrednie działania zakończyły się dla członków kolektywu wyrokami, więzieniem i listami gończymi. Dokument Andrieja Griazewa, który przez kilka miesięcy prowadził wideokronikę Voiny, nagrywając ich życie artystyczne i codzienne, jest fenomenalnym zapisem determinacji ludzi walczących z opresją władzy i otwarcie ignorujących materialny wymiar egzystencji.