Manifest

Naszym celem jest zapewnienie dostępu do ciekawych oraz unikatowych filmów wszystkim zainteresowanym. Strona ma charakter niekomercyjny i nie pobieramy od nikogo żadnych opłat. Wychodzimy naprzeciw zapotrzebowaniom, ponieważ obecnie panuje deficyt stron internetowych z ciekawymi filmami.

Mimo likwidacji Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk w 1989 roku w Polsce nadal dochodzi do ograniczania swobód obywatelskich w zakresie wolności wyrażania poglądów i twórczości artystycznej. Zmieniła się forma: miejsce oficjalnej cenzury prewencyjnej zajęła nieoficjalna cenzura represyjna, posługująca się naciskiem ekonomicznym, prawnym lub administracyjnym do tłumienia, zatrzymywania eliminowania tych dzieł sztuki i wypowiedzi, które nie są zgodne z ideologią polityczną, normami obyczajowymi, doktrynami religijnymi bądź polityką korporacyjną.

Korzystamy z wolności korzystania z dóbr kultury, które są prawem człowieka zapisanym w Powszechnej Deklaracji: "Każdy człowiek ma prawo do swobodnego uczestniczenia w życiu kulturalnym swojej społeczności, do korzystania ze zdobyczy kultury, do uczestniczenia w postępie nauki i do korzystania z jej dobrodziejstw".

Inicjatywa jest całkowicie niekomercyjna, nie przynosi dochodów, nie wyświetlamy dla Was reklam - w imię dobra społecznego.

 

Społeczeństwo spektaklu

Społeczeństwo spektaklu Film Guy Deborda twórcy Międzynarodówki Sytuacjonistycznej, autora rewolucyjnego „Społeczeństwa spektaklu” (1967), uznawanego za najważniejsze dzieło radykalnej krytyki społecznej od czasu „Kapitału” Marksa. Debord na wiele lat przed narodzinami ruchu alterglobalistycznego ukazał za pomocą pojęcia „spektaklu” represyjną jedność współczesnego świata i przeprowadził jego całościową, bezwzględną krytykę.

Filmy Deborda zmuszają widza do aktywnego odbioru, samodzielnego konstruowania znaczeń, ukazują sprzeczności spektakularnego kapitalizmu, ale także jego ukrytą za pozornymi konfliktami („komunizm” kontra „wolny świat”) jedność. Debord zmusza widzów do spojrzenia na siebie samych (…) na nędzę swojego życia, ubóstwo egzystencji, maskowaną narracją spektaklu.

Poza debiutem wszystkie filmy Deborda składają się głównie z filmowych cytatów, powstają przede wszystkim na stole montażowym, z nakręconego w innych celach materiału. Debord przenosi do filmu technikę przechwytywania cytatów, która była charakterystyczna dla jego pracy teoretycznej. W jego filmach fragmenty narracji spektaklu; kronik filmowych, wiadomości, reklam, plansze komiksów, hollywoodzkie produkcje układają się w nową całość o własnym politycznym wydźwięku. Bo twórczość filmowa jest dla Deborda zawsze praktyką polityczną, kino ma być narzędziem zmiany rzeczywistości, jak mawia Debord „świat został już sfilmowany, teraz chodzi o to, by go zmienić”.

Podziękowania dla Mateusza Kwaterki za udostępnienie napisów do filmu.