Manifest

Naszym celem jest zapewnienie dostępu do ciekawych oraz unikatowych filmów wszystkim zainteresowanym. Strona ma charakter niekomercyjny i nie pobieramy od nikogo żadnych opłat. Wychodzimy naprzeciw zapotrzebowaniom, ponieważ obecnie panuje deficyt stron internetowych z ciekawymi filmami.

Mimo likwidacji Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk w 1989 roku w Polsce nadal dochodzi do ograniczania swobód obywatelskich w zakresie wolności wyrażania poglądów i twórczości artystycznej. Zmieniła się forma: miejsce oficjalnej cenzury prewencyjnej zajęła nieoficjalna cenzura represyjna, posługująca się naciskiem ekonomicznym, prawnym lub administracyjnym do tłumienia, zatrzymywania eliminowania tych dzieł sztuki i wypowiedzi, które nie są zgodne z ideologią polityczną, normami obyczajowymi, doktrynami religijnymi bądź polityką korporacyjną.

Korzystamy z wolności korzystania z dóbr kultury, które są prawem człowieka zapisanym w Powszechnej Deklaracji: "Każdy człowiek ma prawo do swobodnego uczestniczenia w życiu kulturalnym swojej społeczności, do korzystania ze zdobyczy kultury, do uczestniczenia w postępie nauki i do korzystania z jej dobrodziejstw".

Inicjatywa jest całkowicie niekomercyjna, nie przynosi dochodów, nie wyświetlamy dla Was reklam - w imię dobra społecznego.

 

Krajobraz bez ludzi

Krajobraz bez ludzi kraj: Grecja
reżyseria: Andreas Apostolides
rok produkcji: 2009
czas trwania: 55 minuty
język: polski lektor

Film opowiadający o mrocznej stronie idei parków narodowych, skupia się na historii parków w Tanzanii. Turystom, w większości białym, przemierzającym w zamkniętych dżipach bezkresne sawanny rzadko przychodzi do głowy pytanie: „gdzie się podziali ludzie zamieszkujący te rajskie krajobrazy”?. Odpowiedź jest prosta – wygnani przez chciwe rządy spragnione dochodów z turystyki wegetują na obrzeżach olbrzymich rezerwatów.

W najlepszym wypadku mogą wypasać bydło na ziemi, którą ich przodkowie zamieszkiwali od tysięcy lat, tworząc wraz ze zwierzętami i roślinami naturalny ekosystem. Niestety, płacący ogromne sumy przybysze z Zachodu pragną sycić oczy polującymi lwami, a mniej interesują ich tubylcy, mogący zachować się w nieprzewidywalny sposób. Do spotkania może dojść tylko w pokazowych, „potiomkinowskich” wioskach, gdzie obdarci z godności Afrykanie sprzedają swoje rękodzieło.

Tanzania to ósmy kraj na świecie pod względem poziomu ubóstwa. 24% jego terytorium to obszary chronione. Uważając pasterstwo i myślistwo za przestarzałą dziedzinę gospodarki, rząd nęka zajmujące się tym od 3 tysięcy lat ludy koczownicze, stosując przesiedlenia, niszcząc przy tym tkankę społeczną, opierającą się na religijnym związku z ziemią przodków. Najsłynniejszy park Tanzanii, Serengeti, zajmujący powierzchnię równą Belgii, stworzyli biali idealiści, którzy zafascynowani światem natury, nie potrafili dostrzec, że zamieszkujące go ludy są jego niezbywalną częścią. Dzięki wsparciu skorumpowanych rządów stworzyli swój obraz raju na Ziemi, który mogą kontrolować za pomocą super nowoczesnej technologii. Z jednej strony, w imię „ochrony dzikiej przyrody” wysiedlają stamtąd Masajów, a z drugiej – wpuszczają na teren Parku międzynarodowe konsorcja, które budują tam luksusowe hotele, gdzie jedna noc kosztuje kilka tysięcy dolarów.

Film to również opowieść o wciąż obecnym rasizmie. Biali ludzie pragną na chwilę uciec ze swojego pędzącego naprzód świata do krain, gdzie „czas się zatrzymał”. W swoim egoizmie chętnie zapominają, że wstrzymując jego bieg, skazują mieszkańców tych ziem na wieczne wykluczenie.

Wybrane nagrody i festiwale:
International Documentary Film Festival Amsterdam 2010, International Leipzig Festival for Documentary and Animated Film 2009