Manifest

Naszym celem jest zapewnienie dostępu do ciekawych oraz unikatowych filmów wszystkim zainteresowanym. Strona ma charakter niekomercyjny i nie pobieramy od nikogo żadnych opłat. Wychodzimy naprzeciw zapotrzebowaniom, ponieważ obecnie panuje deficyt stron internetowych z ciekawymi filmami.

Mimo likwidacji Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk w 1989 roku w Polsce nadal dochodzi do ograniczania swobód obywatelskich w zakresie wolności wyrażania poglądów i twórczości artystycznej. Zmieniła się forma: miejsce oficjalnej cenzury prewencyjnej zajęła nieoficjalna cenzura represyjna, posługująca się naciskiem ekonomicznym, prawnym lub administracyjnym do tłumienia, zatrzymywania eliminowania tych dzieł sztuki i wypowiedzi, które nie są zgodne z ideologią polityczną, normami obyczajowymi, doktrynami religijnymi bądź polityką korporacyjną.

Korzystamy z wolności korzystania z dóbr kultury, które są prawem człowieka zapisanym w Powszechnej Deklaracji: "Każdy człowiek ma prawo do swobodnego uczestniczenia w życiu kulturalnym swojej społeczności, do korzystania ze zdobyczy kultury, do uczestniczenia w postępie nauki i do korzystania z jej dobrodziejstw".

Inicjatywa jest całkowicie niekomercyjna, nie przynosi dochodów, nie wyświetlamy dla Was reklam - w imię dobra społecznego.

 

Lustro

Lustroreżyser: Jafar Panahi
kraj: Iran
rok produkcji: 1997
czas trwania: 90 minuty
język: polski lektor

Mina (Mina Mohammad Khani) wychodzi po południu ze szkoły i odkrywa, że jej mama, inaczej niż zwykle, nie czeka na nią przed budynkiem. Wsiada do, jak się jej wydaje, właściwego autobusu, jednak pojazd zatrzymuje się w innej części miasta. W odnalezieniu drogi do domu pomaga jej uczynny kierowca. Nagle dziewczynka oświadcza, że „ nie chce już więcej grać tej roli” i film staje się… dokumentem. Ekipa podąża za kapryśną małą aktorką, która, podobnie jak jej bohaterka, pragnie wrócić do domu.

Lustro, część znakomitej, wielokrotnie nagradzanej trylogii o współczesnym Iranie i jego mieszkankach, zostało wyreżyserowane przez Jafara Panahiego (pozostałe filmy cyklu: Biały balonik, Krąg). Film, łączący w sobie niezwykłą formę i społecznie zaangażowaną treść, został nagrodzony na międzynarodowych festiwalach filmowych w Stambule, Locarno i Singapurze. Jury i międzynarodowa publiczność docenili wyjątkowe podejście reżysera do kwestii kobiecości w Iranie, państwie, w którym świat mężczyzn i kobiet jest od siebie oddzielony. Ostatnio o Panahim zrobiło się głośno w związku z aresztowaniem go przez irańskie służby.

Może zainteresują Cię jeszcze te filmy?