Kieł
dramat, Grecja, 2009, 94 min
reżyseria: Giorgos Lanthimos
język: polskie napisy
Niepokojąca historia małżeństwa, które wychowuje dzieci w izolacji od społeczeństwa, wpajając im absurdalne zasady życia i strach przed światem zewnętrznym. Nominowany do Oscara „Kieł” to doskonały przykład na sukces kina autorskiego – zrealizowanego przy minimalnych nakładach finansowych i mocnym koncepcie formalnym.
Rodzina z dwiema Córkami i Synem mieszka na obrzeżach miasta i nigdy nie opuszcza otoczonego wysokim płotem podwórka. Dzieci czerpią wiedzę o świecie z tego, co usłyszą od rodziców, a słyszą m.in., że „autostrada” to „rodzaj porywistego wiatru”, a Frank Sinatra to ich dziadek. Każde zajęcie wpisane jest w grafik, za ewentualne drobne nieposłuszeństwa karę bezwzględnie wymierzają Matka (Michelle Valley) i Ojciec (Christos Stergioglou). Ojciec jest także jedynym łącznikiem ze światem zewnętrznym. Dlaczego rodzina żyje w całkowitej izolacji? Czy rodzicom uda się utrzymać dzieci za murem?
Kino greckie stało się międzynarodowym fenomenem dokładnie wtedy, gdy kraj pogrążył się w wielkim kryzysie ekonomicznym. Fenomen ten w dużej mierze opiera się na osobie GIORGOSA LANTHIMOSA. Zanim został producentem filmu „Attenberg” Athiny Tsangari (w którym zagrał dodatkowo jedną z ról), Lanthimos osiągnął wielki sukces jako reżyser głośnego „Kła” (2009). Film otrzymał nagrodę Un Certain Regard w Cannes, Nagrodę Specjalną Jury na festiwalu w Sarajewie, oraz nominację do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego. Wzbudził też zachwyt krytyków, którzy wskazywali na podobieństwa ze „Słoniem” Gusa van Santa, czy „Funny Games” Michaela Hanekego. „Kieł”, wbrew temu, czego można by oczekiwać po kinematografii kraju pogrążonego w kryzysie, nie zanurza się bynajmniej w realizmie. To enigmatyczna historia małżeństwa, które wychowuje dzieci w całkowitej izolacji od społeczeństwa, wpajając im absurdalne zasady życia i strach przed światem zewnętrznym.