Dzieci niebios
kraj: Iran
reżyseria: Majid Majidi
gatunek: dramat obyczajowy
rok produkcji: 1997
czas trwania: 89 minuty
język: polskie napisy
„Dzieci niebios” to prosta i ciepła historia kilkuletniego rodzeństwa. Ali zgubił buty swojej młodszej siostry Zahry, które odebrał z naprawy u szewca. Dzieci przewidując, że rodziców nie będzie stać na kupno nowej pary, postanawiają trzymać zdarzenie w tajemnicy. Na zmianę chodzą w butach Alego, co wymaga ciągłego kombinowania i sprytu. Pewnego dnia dziewczynka przypadkowo zauważa swoje utracone obuwie na nogach innej uczennicy jej szkoły…Postanawia razem z bratem odebrać swoją własność. Jednak gdy widzi, że dziewczyna ma niewidomego ojca rezygnuje z tego.
Jakiś czas później Ali dowiaduje się, że organizowany jest bieg dla chłopców na pięć kilometrów, a trzecią nagrodą jest właśnie para nowiutkich adidasów. Chłopiec postanawia wystartować. Ale czy uda mu się zdobyć trzecie miejsce ? Wszystkich głównych bohaterów zagrali amatorzy, wybrani spośród tysięcy uczniów z najuboższych dzielnic Teheranu. Twórcom filmu trudno było zdobyć fundusze na jego realizację. Nikt w Iranie nie chciał sfinansować opowieści o nędzy jego mieszkańców.
„Dzieci niebios” jako pierwszy film w historii kina irańskiego – otrzymał nominację do Oscara. Zachwycił zarówno widzów dorosłych, jak i młodszych. Urzeka ciepłym humorem, optymistyczną aurą, nienachalnymi metaforami i znakomitą grą dziecięcych aktorów: Amira Farrokha Hashemiana i Bahare Seddiqi.
Reżyser MAJID MAJIDI znany jest zresztą z tego, że w niezwykły sposób prowadzi aktorów-amatorów (zwłaszcza dzieci) – wydobywa z nich naturalność i prawdę, którą obdarzają swoje postaci. Nie bez powodu zresztą Majidi uznawany jest za mistrza w pokazywaniu świata z perspektywy dzieci. „Nie znam innego świata poza światem dzieci, pozornie małym i prostym, a zarazem ogromnym i wspaniałym” – podkreśla w wywiadach.