Manifest

Naszym celem jest zapewnienie dostępu do ciekawych oraz unikatowych filmów wszystkim zainteresowanym. Strona ma charakter niekomercyjny i nie pobieramy od nikogo żadnych opłat. Wychodzimy naprzeciw zapotrzebowaniom, ponieważ obecnie panuje deficyt stron internetowych z ciekawymi filmami.

Mimo likwidacji Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk w 1989 roku w Polsce nadal dochodzi do ograniczania swobód obywatelskich w zakresie wolności wyrażania poglądów i twórczości artystycznej. Zmieniła się forma: miejsce oficjalnej cenzury prewencyjnej zajęła nieoficjalna cenzura represyjna, posługująca się naciskiem ekonomicznym, prawnym lub administracyjnym do tłumienia, zatrzymywania eliminowania tych dzieł sztuki i wypowiedzi, które nie są zgodne z ideologią polityczną, normami obyczajowymi, doktrynami religijnymi bądź polityką korporacyjną.

Korzystamy z wolności korzystania z dóbr kultury, które są prawem człowieka zapisanym w Powszechnej Deklaracji: "Każdy człowiek ma prawo do swobodnego uczestniczenia w życiu kulturalnym swojej społeczności, do korzystania ze zdobyczy kultury, do uczestniczenia w postępie nauki i do korzystania z jej dobrodziejstw".

Inicjatywa jest całkowicie niekomercyjna, nie przynosi dochodów, nie wyświetlamy dla Was reklam - w imię dobra społecznego.

 

80 dni

Kino LGBT: 80 dnikraj: Hiszpania
gatunek: komediodramat
reżyseria: Jose Maria Goenaga, Jon Garano
rok produkcji: 2010
czas trwania: 105 minuty
język: polski lektor

Dwie siedemdziesięciolatki, 80 dni odzyskanej młodości i uwolniona dzikość serca, czyli niebanalna historia zauroczenia.

Dwie siedemdziesięciolatki, zauroczone sobą w młodości, po latach spotykają się niespodziewanie przy szpitalnym łóżku. Maite (Mariasun Pagoaga) pielęgnuje leżącego w śpiączce brata, Axun (Itziar Aizpuru) – nieprzytomnego po wypadku samochodowym byłego męża swojej córki. Spędzając całe dnie w szpitalnym pokoju, w milczącym towarzystwie bliskich, zaczynają wskrzeszać wspomnienia.

„80 dni” w reżyserii JONA GARANO i JOSE MARII GOENAGI stanowi nader rzadki na polskich ekranach przykład kina z Krajów Basków i mówionego w baskijskim języku. To także jedno z tych bardzo nielicznych dzieł, które traktują o życiu miłosnym ludzi w podeszłym wieku. Axun (Itziar Aizpuru) i Maite (Mariasun Pagoaga) spotykają się po latach w szpitalu. Dawno, dawno temu były przyjaciółkami. A może nawet łączyło je coś więcej niż przyjaźń? Potem jednak ich drogi się rozeszły. Axun wyszła za mąż, zamieszkała na wsi, wiodła spokojne życie gospodyni domowej. Maite jest otwartą lesbijką, zrobiła karierę jako pianistka, jeździła po świecie. Obie emerytki znowu zaczynają przejawiać ku sobie „skłonności”. Czy godzi się, by panie w tym wieku zachowywały się w ten sposób? Czy można i czy warto zmieniać na starość swoje życie? Czy ma się jeszcze wtedy prawo do miłości i do seksu?