Manifest

Naszym celem jest zapewnienie dostępu do ciekawych oraz unikatowych filmów wszystkim zainteresowanym. Strona ma charakter niekomercyjny i nie pobieramy od nikogo żadnych opłat. Wychodzimy naprzeciw zapotrzebowaniom, ponieważ obecnie panuje deficyt stron internetowych z ciekawymi filmami.

Mimo likwidacji Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk w 1989 roku w Polsce nadal dochodzi do ograniczania swobód obywatelskich w zakresie wolności wyrażania poglądów i twórczości artystycznej. Zmieniła się forma: miejsce oficjalnej cenzury prewencyjnej zajęła nieoficjalna cenzura represyjna, posługująca się naciskiem ekonomicznym, prawnym lub administracyjnym do tłumienia, zatrzymywania eliminowania tych dzieł sztuki i wypowiedzi, które nie są zgodne z ideologią polityczną, normami obyczajowymi, doktrynami religijnymi bądź polityką korporacyjną.

Korzystamy z wolności korzystania z dóbr kultury, które są prawem człowieka zapisanym w Powszechnej Deklaracji: "Każdy człowiek ma prawo do swobodnego uczestniczenia w życiu kulturalnym swojej społeczności, do korzystania ze zdobyczy kultury, do uczestniczenia w postępie nauki i do korzystania z jej dobrodziejstw".

Inicjatywa jest całkowicie niekomercyjna, nie przynosi dochodów, nie wyświetlamy dla Was reklam - w imię dobra społecznego.

 

Irańskie emancypantki

Irańskie emancypantkiBelgia, 2010, 56 min.
reżyser: Talheh Daryanavard
język: polski lektor

Kolejowy wagon, długa droga do domu i wciąż zmieniający się za oknem krajobraz Iranu. Wewnątrz przedziału trzy kobiety oraz ta czwarta – z kamerą. Efekt: niezwykły dokument drogi o starciu ambicji i marzeń z rzeczywistością, w którym ostatecznie górą jest ta ostatnia.

Amina, Fatoma i Asma są dobrymi przyjaciółkami. Wszystkie trzy pochodzą z małej wioski na odległej wysepce u wybrzeża Zatoki Perskiej. Kilka lat temu wspólnie wyruszyły koleją na północ, do stolicy Iranu, Teheranu. Pełne nadziei i oczekiwań, rozpoczynały studia w wielkim mieście. Teraz pokonuję drogę powrotną. W zgoła innych nastrojach.

W miarę upływania kolejnych godzin, zwyczajna podróż zamienia się w rachunek sumienia, w trakcie którego każda z dziewcząt opowiada o swoich osobistych doświadczeniach, analizując je z podziwu godną szczerością. Z ich wyznań wyłaniają się trzy różne ścieżki życiowe, wybrukowane marzeniami i pragnieniami, jak również niepewnością i obawą. Młode Iranki wracają do domu po konfrontacji swych młodzieńczych ambicji z rzeczywistością. Dziś nie mogą znaleźć pracy odpowiadającej ich oczekiwaniom, a po kilku latach spędzonych w Teheranie są bogatsze o cenne doświadczenie, świadomość własnej wartości, ale i przekonanie o społecznych i kulturowych ograniczeniach. Powrót do domu staje się dla nich podróżą w głąb siebie i podsumowaniem dotychczasowego życia.

Ten niezwykły, kręcony niemal wyłącznie wewnątrz kolejowego wagonu film to nastrojowa opowieść o życiu, jego cieniach i blaskach oraz roztrząsaniu odwiecznego pytania o to, co skrywa przed nami przyszłość. Reżyserka TALHEL DARYANAVARD mogła przyjrzeć się swoim bohaterkom naprawdę z bliska – w końcu dwie z nich to jej rodzone siostry.

Może zainteresują Cię jeszcze te filmy?