Manifest

Naszym celem jest zapewnienie dostępu do ciekawych oraz unikatowych filmów wszystkim zainteresowanym. Strona ma charakter niekomercyjny i nie pobieramy od nikogo żadnych opłat. Wychodzimy naprzeciw zapotrzebowaniom, ponieważ obecnie panuje deficyt stron internetowych z ciekawymi filmami.

Mimo likwidacji Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk w 1989 roku w Polsce nadal dochodzi do ograniczania swobód obywatelskich w zakresie wolności wyrażania poglądów i twórczości artystycznej. Zmieniła się forma: miejsce oficjalnej cenzury prewencyjnej zajęła nieoficjalna cenzura represyjna, posługująca się naciskiem ekonomicznym, prawnym lub administracyjnym do tłumienia, zatrzymywania eliminowania tych dzieł sztuki i wypowiedzi, które nie są zgodne z ideologią polityczną, normami obyczajowymi, doktrynami religijnymi bądź polityką korporacyjną.

Korzystamy z wolności korzystania z dóbr kultury, które są prawem człowieka zapisanym w Powszechnej Deklaracji: "Każdy człowiek ma prawo do swobodnego uczestniczenia w życiu kulturalnym swojej społeczności, do korzystania ze zdobyczy kultury, do uczestniczenia w postępie nauki i do korzystania z jej dobrodziejstw".

Inicjatywa jest całkowicie niekomercyjna, nie przynosi dochodów, nie wyświetlamy dla Was reklam - w imię dobra społecznego.

 

Zamach i cztery dziewczynki

Reżyseria: Spike Lee
Muzyka: Terence Blanchard
Rok produkcji: 1997
Język: Polski lektor

Głośny dokument Spike’a Lee. Spike Lee to przykład szczególnego twórcy w historii kina, niezmiennie od lat zaangażowanego w kluczowe sprawy społeczne i polityczne. Taki jest właśnie jego dokument historyczny „Zamach i cztery dziewczynki”, który zgarnął pięć nominacji do nagrody Emmy oraz jedną do Oscara.

15 września 1963 roku, Dzień Służby Młodzieży. Kościół Baptystów w Birmingham, w amerykańskim stanie Alabama. Tłumy dzieci przyszły na spotkanie szkółki niedzielnej. Wybuch bomby spowodował śmierć czterech czarnoskórych dziewczynek – radosnych, pełnych życia nastolatek, które zginęły, bo miały za ciemny odcień skóry. Sprawcę, członka Ku-Klux-Klanu, Boba Chamblissa, który uczynił segregację rasową celem swojego życia i szczycił się ksywą Bob Dynamit, osądzono dopiero 15 lat później.

„Wtedy Ameryka zrozumiała prawdziwą naturę nienawiści, która uniemożliwiała integrację nie tylko na Południu, ale w całych Stanach. To było jak przebudzenie. Dało nam nową energię i jeszcze większą determinację” – wspomina w filmie dziennikarz Walter Cronkite.

Całą historię Spike Lee pokazuje wnikliwie i drobiazgowo. Oprócz wspomnień rodzin ofiar mamy zabawne wspomnienia z życia dziewczynek, bogate materiały archiwalne, fragmenty przemówień Martina Luthera Kinga, słowem – obraz walki z rasizmem na południu USA lat 60.