Manifest

Naszym celem jest zapewnienie dostępu do ciekawych oraz unikatowych filmów wszystkim zainteresowanym. Strona ma charakter niekomercyjny i nie pobieramy od nikogo żadnych opłat. Wychodzimy naprzeciw zapotrzebowaniom, ponieważ obecnie panuje deficyt stron internetowych z ciekawymi filmami.

Mimo likwidacji Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk w 1989 roku w Polsce nadal dochodzi do ograniczania swobód obywatelskich w zakresie wolności wyrażania poglądów i twórczości artystycznej. Zmieniła się forma: miejsce oficjalnej cenzury prewencyjnej zajęła nieoficjalna cenzura represyjna, posługująca się naciskiem ekonomicznym, prawnym lub administracyjnym do tłumienia, zatrzymywania eliminowania tych dzieł sztuki i wypowiedzi, które nie są zgodne z ideologią polityczną, normami obyczajowymi, doktrynami religijnymi bądź polityką korporacyjną.

Korzystamy z wolności korzystania z dóbr kultury, które są prawem człowieka zapisanym w Powszechnej Deklaracji: "Każdy człowiek ma prawo do swobodnego uczestniczenia w życiu kulturalnym swojej społeczności, do korzystania ze zdobyczy kultury, do uczestniczenia w postępie nauki i do korzystania z jej dobrodziejstw".

Inicjatywa jest całkowicie niekomercyjna, nie przynosi dochodów, nie wyświetlamy dla Was reklam - w imię dobra społecznego.

 

Jarocin. Po co wolność

kraj: Polska
reżyseria: Marek Gajczak, Leszek Gnoiński
rok produkcji: 2017
czas trwania: 105 minut

Pełnometrażowy dokument Jarocin. Po co wolność pokazuje barwną i wielowymiarową historię słynnego rockowego festiwalu. Reżyserzy sięgają do początku lat 70., kiedy w mieście odbywał się przegląd debiutów – Wielkopolskie Rytmy Młodych. Występujący przed laty w Jarocinie artyści opowiadają o przyczynach punkowego zrywu, niedogodnościach, z jakimi musieli się mierzyć w czasach PRL, oraz wpływie, jaki ich muzyka miała na młodych Polaków. W dokumencie ukazywana jest zarówno kulturotwórcza rola festiwalu, jaki i niechlubne karty z jego historii: Krzysztof „Grabaż” Grabowski, Kazik Staszewski oraz Olaf Deriglasoff opowiadają o obecnej na Jarocinie cenzurze. Film pokazuje także paradoks festiwalu, którego największe problemy zaczęły się już po 1989 roku, gdy w wyniku zamieszek pomiędzy publicznością a ochroniarzami impreza została zamknięta na następne dziewięć lat. Wypowiadający się w filmie muzycy z dużym dystansem odnoszą się do swojego wpływu na społeczne i polityczne losy kraju. Zwracają uwagę na zagrożenia, które niesie kapitalizm oraz na nostalgiczny – a nie buntowniczy – charakter reaktywowanej po latach imprezy.

Może zainteresują Cię jeszcze te filmy?